Bert van der Heijden

Mijn naam is Bert van der Heijden.

Ik heb een veelbewogen leven achter de rug waarin ik persoonlijk te maken heb gehad met geestelijke en lichamelijke mishandeling en ben als jongetje van negen een paar jaar misbruikt door een huisvriend. Op tienjarige leeftijd werd ik ziek en na veel onderzoek in het ziekenhuis bleek ik een tumor in mijn nek te hebben. Een zware operatie en bestraling volgden. De tumor en de nodige aangetaste wervelbogen werden verwijderd. Ik was jarenlang een zwak en ziek ventje dat veel gepest werd. ik ben op zeer jonge leeftijd mezelf aan gaan passen aan de situatie waarin ik verkeerde. Ook op de middelbare school werd het anders, omdat ik mezelf daar anders ben gaan gedragen. Ik merkte dat wanneer je stoer was en aan vechtsport deed je met rust gelaten werd. Ik ben op 20 jarige leeftijd als portier/uitsmijter gaan werken in binnen en buitenland. Het was een gevaarlijk (nacht) leven waarin ik me regelmatig in levensbedreigende situaties begeven heb. Je overwint je angsten en onzekerheden (ik zette deze om in agressie en geweld), omdat hier ook geen plaats voor was. Deze stoere persoonlijkheid had ook niets met mijn ware zelf te maken.

In 1993 kreeg ik problemen met lopen (ik zakte regelmatig spontaan door mijn benen) en uit onderzoek bleek dat ik een vernauwing had in mijn zenuwkanaal in mijn nek. Dit is waarschijnlijk ontstaan door de verwijdering van de nodige aangetaste wervelbogen toen ik tien jaar oud was. Een foutief uitgevoerde operatie volgde waardoor ik rolstoel gebonden werd met een progressieve hoge dwarslaesie. Ik werd langzaam aan steeds meer verlamd, maar gelukkig was een orthopeed in Amsterdam bereid mij te helpen. Drie hersteloperaties van elk 10 uur (in één week) waren nodig om progressie te stoppen. De eerste jaren na mijn hersteloperaties lag ik minimaal drie en soms zelfs zes maanden in het ziekenhuis met complicaties zoals, decubitus, geïnfecteerde nieren waardoor ik een nier moest verliezen, het aanbrengen van een urinestoma, een hersenvlies ontsteking en een tumor in mijn rug.

Emotioneel had ik mezelf inmiddels helemaal afgesloten, alles bewust ervaren en voelen was er niet bij. Het was een kwestie van overleven en niet meer dan dat. Tijdens een van mijn vele ziekenhuisopnames heb ik een bijna doodervaring mee mogen maken en hierdoor kreeg mijn leven uiteindelijk (een paar jaar later) een compleet andere wending. Ik ging anders denken, ik ging luisteren naar mijn innerlijke stem (my inner voice), de ervaringen in mijn leven anders zien, ik ging bewuster denken. De zoektocht naar mijn ware zelf was begonnen. Ik kreeg last van alles wat ik had meegemaakt in mijn leven, ik kon de pijn, verdriet, onmacht, boosheid en onbegrip niet meer weg stoppen. Het leek wel alsof ik alles moest herbeleven en moest voelen.

Na een aantal Reikibehandelingen, die mij goed deden, bleek dat het werken met universele energie en het helpen van anderen een passie voor mij geworden was. Reikimaster worden was de volgende logische stap. Daarop volgend heb ik mijzelf in 10 jaar tijd vele therapievormen en behandelmethoden eigen gemaakt. Tijdens deze studiejaren is mijn persoonlijke transformatie (bewustwordingsproces) begonnen en is nog steeds gaande. De weg naar je ware Goddelijke zelf is een weg met vele lessen en vele ups en downs en ook dat is afhankelijk van hoeveel je hebt meegemaakt en hoever je daardoor van je ware zelf bent komen af te staan. Je gaat in feite terug naar het moment in je leven waar je gestopt bent met jezelf te zijn. Ik leg dit nader uit op mijn youtube kanaal. Nu ben ik inmiddels bijna 25 jaar rolstoel gebonden en ben diabeet, heb een bloedziekte waarvoor ik bijna iedere week een aderlating nodig heb, heb een scoliose, ben hartpatient, heb de nodige buikbreuken en scheuren, ben pijnpatiënt, heb last van spasme en zo nog een paar dingen meer. Toch ervaar ik het leven als positief.

Ik ben nu op het punt aangekomen dat ik met alles wat ik meegemaakt heb en door alle studies die ik gevolgd heb anderen kan helpen.